26 Nisan 2012 Perşembe

Sevinmeden Seviyoruz ES-ES'im...


Cebindeki son parayı maç izlemek için stat bankolarına teslim eden çocuklar,Kaşkol ve forma alabilmek için okul harçlıklarından fedakarlık eden liseliler,Eskişehispor senin karnınımı doyuruyor diyen eşiyle kavga eden ve asgari üzret maaşından arttırıp kombine alıp bütün bir sezonu yağmurda çamurda açık tribünde izleyen cefakar taraftar.25 Nisan 2012 tarihinde  inanarak ve çok büyük umutlarla izmir’e akın ettiler..İzmir’e gidenler kadar şanslı olamayanlar ise ekran başında Eskişehirspor’a destek vermek için yerlerini aldılar..Bütün şehir kenetlendi  tek söz’o kupa eskişehir’e gelicek başka yolu yok’…

Yaşım 28 Eskişehirspor’lu olduğumdan bu güne hiçbir başarı,kupa ve şampiyonluk sevinci yaşayamadan sevdim bu takımı,yaşları itibari ile benim gibi bir sürü taraftarımız mevcut..

Zoru seçtik sözde büyük takım yalakası gazete sayfalarında kendi takımımız ile ilgili haberleri ufacık köşelerde arayan kişilerdik.Hiç bir zaman uzun soluklu sevinemeyen, istikrarsızlığı kabullenmiş kişilerdik .Bütün bu olumsuzluklara rağmen kulubümüze kalpten bağlanmış bir sevdalıydık.

Bizler dün yarı finali kaybettiğimiz için çok üzüldük,ağladık,yıkıldık,sustuk….ama şunu bilmelisiniz ki bizler hep küme düşme tehlikesi yaşadıkları halde ve en önemlisi hiç şampiyon olamayağımızı (belki bir gün)  bildiğimiz halde takımımızdan hiçbir zaman vazgeçmiyeceğiz..

En kötü gün bugün değil..En kötü günler mazide bolca var..sahadaki futbolcular t.direktör taraftarın ruhunu sahaya yansıtamamış olabilir,sahada futbol olarak kötü oynamış ve bursaya futbol olarak ‘ezilmiş’te olabilir..ama şunu her zaman iyi biliyorum ki ESKİŞEHİRSPOR sahada yenilebilir ama ESKİŞEHİRSPOR TARAFTARI Tribünde hiçbir zaman YENİMELEMEZ….
Varsın kupalar onların olsun ben büyüklerimden dinlerim eski günleri eskimeyen kupa zaferlerini...
Ömrüm yetmesede şampiyonluk görmeye son nefes yinede ES-ES !

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder